1ژوئیه 2023 - استاتین ها با افزایش خطر ابتلا به دیابت جدید (NOD) مرتبط هستند. با این حال، هیچ وضوحی در مورد تاثیر افزودن داروی ازتیمایب (از گروه استاتین ها نیست) به استاتین ها بر بروز دیابت جدیدوجود ندارد.

بنابراین، دکتر Nishant P. Shah، از دانشکده پزشکی دانشگاه دوک، در دورهام، ایالات متحده، و همکارانش، خطر ابتلا به دیابت جدید را با افزودن ازتیمایب به سیمواستاتین در مقابل دارونمای اضافه شده به سیمواستاتین، در مطالعه ی فرعی IMPROVE-IT  ارزیابی کردند.

یافته‌های این مطالعه که در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شد، از ایمنی و استفاده از این دارو به عنوان مکمل استاتین‌ها برای کاهش بیشتر کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم(کلسترول LDL)، حمایت کرد. ترکیب داده‌های اخیر با نتایج کارآزمایی مهارکنندهPCSK9 ، می‌توانند برای دستورالعمل‌های ملی مهم باشند.

این تجزیه و تحلیل شامل بیمارانی بود که در ابتدای تحقیق به دیابت مبتلا نبودند. "دیابت تازه شروع شده" برای تجزیه و تحلیل اولیه، به عنوان شروع یک داروی ضد هایپرگلایسمی یا دو اندازه گیری متوالی قند خون ≥126 میلی گرم در دسی لیتر تعریف شد و به عنوان نتیجه ی زمان تا وقوع مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سندرم متابولیک در تصادفی سازی بر اساس داشتن 3 مورد یا بیشتر از معیارهای تعریف شده توسط انجمن قلب آمریکا، تعیین شد.

بیماران به مدت 30 روز پس از تصادفی سازی و سپس پس از هر چهار ماه، با حداقل 2.5 سال و میانگین 6 سال پیگیری مورد ارزیابی قرار گرفتند. از 18144 بیمار ثبت نام شده در IMPROVE-IT، 8644 نفر به دلیل از دست دادن داده ها(3360 نفر) یا سابقه دیابت(5284 نفر) حذف شدند و 9500 بیمار برای جمعیت مورد مطالعه باقی ماند.

نویسندگان یافته های زیر را گزارش کردند:

· پس از تصادفی سازی، 14.9 درصد از بیماران معیارهای NOD را داشتند با بروز سالانه تقریباً 2.7 درصد در سال.

· برای کسانی که به دیابت جدید مبتلا شدند، هیچ تفاوتی در ویژگی های پایه بین کسانی که سیمواستاتین/ازتیمایب (720=n) و کسانی که سیمواستاتین/دارونما استفاده می کردند(694 نفر) وجود نداشت.

· بیماران مبتلا به NOD در مقایسه با بیمارانی که به دیابت جدید مبتلا نشدند(8086 نفر)، احتمال بیشتری داشت که در ابتدا شاخص توده بدنی بالاتر(نسبت خطر[HR]، 1.27)، فشار خون سیستولیک بالاتر(HR، 1.07)، تری گلیسیرید بالاتر(HR، 1.33)، و سه جزء یا بیشتر از معیارهای سندرم متابولیک را داشته باشند(HR، 1.3).

· گروه ها تفاوت معنی داری بین درمان های پزشکی پایه یا کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم نداشتند.

· در مقایسه با گروه دارونما/سیمواستاتین، هیچ تفاوتی در خطر NOD با افزودن ازتیمایب به سیمواستاتین وجود نداشت(HR، 1.03).

· افزودن ازتیمایب بر خطر NOD در بیمارانی که استاتین را تاکنون مصرف نکرده بودند یا در افرادی با تجربه ی استاتین (تجربه ی یک استاتین قبل از بررسی واجد شرایط بودن برای شرکت در این کارآزمایی) تأثیری نداشت(به ترتیب HR، 1.01 در مقابل HR، 1.08).

· علاوه بر این، در یک تجزیه و تحلیل حساسیت اضافی برای ارزیابی خطر NOD بر اساس وجود سندرم متابولیک در ابتدا، افزودن ازتیمایب بر خطر دیابت جدید، در افراد مبتلا به سندرم متابولیک یا در افراد بدون سندرم متابولیک تأثیری نداشت(به ترتیب HR، 1.06 در مقابل 0.98)

در تجزیه و تحلیل بیمارانی که در IMPROVE-IT ثبت نام کردند، محققان هیچ افزایشی در خطردیابت جدید با افزودن ezetimibe به درمان با استاتین پیدا نکردند.

دکتر Shah و همکارانش نوشتند: داده‌های ما با یافته‌های یک کارآزمایی اخیر که نشان داده بود خطرNOD  با دوز پایین‌تر "ازتیمایب و روزوواستاتین" در مقابل دوز بالاتر روزوواستاتین، کمتر می باشد، سازگار است و از این نتایج پشتیبانی می‌کند. مشابه با این موضوع افزایش خطر دیابت جدید با سایر مهارکننده‌هایPCSK9  دیده نشده است.

با توجه به نتایج IMPROVE-IT، و عدم وجود سیگنالی مبنی بر افزایش خطر NOD با ازتیمایب، نتایج ما از استفاده و ایمنی این دارو به عنوان مکملی برای استاتین ها برای کاهش بیشتر کلسترول LDL، که سازگار با آزمایشات اخیر وسایر مهارکننده‌های PCSK9 است، حمایت می کند. آنها نتیجه گرفتند که این داده ها می تواند برای دستورالعمل های ملی مهم باشند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/ezetimibe-does-not-increase-risk-of-newonset-diabetes-improve-it-substudy-113721